Jak pomóc dziecku w pierwszej fazie mononukleozy?

Mononukleoza to choroba charakteryzująca się dość nieprzyjemnym przebiegiem. Powoduje znaczące osłabienie organizmu dziecka i stan wyczerpania u malucha, trudno zatem dziwić się, że rodzice za wszelką cenę starają się pomóc synowi lub córce, która zmaga się z tą chorobą zakaźną. Jak jednak leczyć mononukleozę, aby rzeczywiście pomagać i nie przyczyniać się do bardzo niebezpiecznych powikłań?

Rodzice już na samym początku muszą uświadomić sobie, że leczenie mononukleozy nie będzie skuteczne, jeżeli dziecko nie będzie pozostawało pod opieką lekarza. To on jest najbardziej kompetentny wówczas, gdy konieczne okazuje się dobranie najbardziej skutecznych leków, on też służy radą wówczas, gdy postępy w rehabilitacji dziecka nie wydają się zadowalające. Nie oznacza to jednak, że rodzice nie mogą pomagać swojemu dziecku w najtrudniejszych fazach choroby, kiedy mononukleoza szczególnie daje się we znaki, ważne jest jednak, aby pamiętali, że pomoc ta zawsze powinna być konsultowana z lekarzem.

Ich wsparcie przydatne jest zwłaszcza na samym początku choroby, gdy dziecko zmaga się z wysoką gorączką. Łagodzić można ją z wykorzystaniem chłodnych okładów, właściwości antygorączkowe ma przy tym również podawany dzieciom napar z lipy. W pierwszym etapie choroby dziecko jest bierne i apatyczne, a ponieważ nieustannie zmaga się ze zmęczeniem, kontakt z nim jest nieco utrudniony. Rodzice powinni pamiętać więc o tym, aby systematycznie kontrolować jego stan dbając przede wszystkim o to, aby maluch otrzymywał wystarczającą liczbę napojów, które są niezbędne w walce z ryzykiem odwodnienia. Nie powinni przesadzać również z wysokokalorycznymi i wykwintnymi posiłkami. Być może ich podawanie ucieszy dziecko, jego organizm zostanie jednak dodatkowo obciążony, co nie ułatwi mu walki z wirusem. Znacznie lepszym rozwiązaniem jest w związku z tym dieta lekkostrawna opierająca się przede wszystkim na produktach bogatych w witaminy, tych bowiem organizm chorego potrzebuje w czasie walki z mononukleozą w szczególny sposób.

Pierwszy i najbardziej przykry z punktu widzenia pacjenta etap choroby może trwać nawet miesiąc, rodzic musi więc pamiętać, że jest to czas, w którym dziecku niezbędny jest odpoczynek. Nie trzeba oczywiście zmuszać malucha do nieustannego leżenia w łóżku, zadaniem rodziców jest jednak stworzenie atmosfery skłaniającej dziecko do odpoczywania i snu. W tym okresie należy też ograniczyć dziecka z rówieśnikami, aby nie narażać ich na ryzyko zakażenia, a także nie osłabiać dodatkowo organizmu samego chorego.

Stopka autorska: mononukleoza – http://www.mononukleoza.net.pl