Świadczenie urlopowe to rodzaj dofinansowania wypoczynku pracownika stosowany w małych, zatrudniających nie więcej niż dwudziestu pracowników firmach.

Świadczenie urlopowe wypłacane jest tylko osobom zatrudnionym w organizacji na podstawie umowy o pracę. Przy czym nie ma tu znaczenia staż pracy, wymiar etatu czy nawet fakt pozostawania pracownika w okresie wypowiedzenia. Z dofinansowania wykluczone są osoby zatrudnione w ramach umów cywilno – prawnych tj. na przykład umowy zlecenia czy umowy o dzieło. Nie dotyczy również emerytów i rencistów zakładu pracy. Pracodawca nie ma również obowiązku wypłaty w ramach świadczeń urlopowych dofinansowana wypoczynku dzieci czy innych członków rodziny pracowników.
Przepisy prawa wskazują, w jakiej maksymalnej wysokości mają być wypłacane świadczenia urlopowe. Jest to wartość odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych właściwie do rodzaju zatrudnienia pracownika. Wysokość odpisu obliczana jest na podstawie wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim lub w drugim półroczu roku poprzedniego, jeżeli przeciętne wynagrodzenie z tego okresu stanowiło kwotę wyższą. Wynagrodzenie to podawane jest do publicznej wiadomości w lutym każdego roku przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Pracodawca może wypłacać niższą kwotę, pod warunkiem przekazania jej wysokości do wiadomości pracowników w wyznaczonym terminie.
